Image Image Image Image Image
Copyright 2015 Lastmoment

 

Scroll to Top

To Top

Column

15

aug
2013

One Comment

In Column

By lastmoment

Bootje varen

On 15, aug 2013 | One Comment | In Column | By lastmoment

Ik heb genoten van Nederland en onze zomer. Wat een feest. Vanaf begin Juli was het fan-tas-tisch weer. Holland werd Ollanda. De file verplaatste zich van de A2 naar de gracht en in tegenstelling tot op de doorgaans treurige A2 zag ik nu wel vrolijke gezichten. Geen bleke vermoeide smoeltjes die zich (nog steeds uit vrije wil) voegen bij andere bleke smoeltjes en hun lot gelaten accepterend vermoeid en uitgeblust uitrekken in hun leasewagen. Niks ervan!Dit was geen deprimerende file in een grijs kutland met zonder kleur. Dit was een feestfile leek het wel, en ik zag ze allemaal hunkerend kijken en glimmen van trots; ik mag erbij. Ik wil erbij. Waar mag ik aansluiten? Ritsen? Heerlijk man! I Love ritsen!!

Ik heb talloze foto’s voorbij zien komen op Facebook waarvan ‘bootje varen’ het bovenschrift was. Flesje mee, muziekje aan, en zwaaiend naar de rondvaartboten die, gevuld met camera’s en daarachter de onvermijdelijke japanner of chinees, plichtmatig hun dagelijkse grachtenrit maken. Foto’s van kennissen die zonder bewezen vaarkunst laveren in de grachten. File varen is toch echt heel anders dan file rijden, echt heeeeel anders.

Ik zag een volk in de greep van hetzelfde virus. ‘Bootje varen’. Wat een prachtig raar watervolk zijn we. Indien bevroren: knettergek. Wist ik. Maar als het de zomerzon weerspiegelt worden we dus ook maf. En dàt wist ik niet. Sterker nog; ik ken mensen met watervrees die van iedere deining zo kotsmisselijk worden dat ze volgens mij in een waterbed ook zeeziek worden, mensen waarvan ik weet dat ze nog liever vierendertig kilometer omrijden om niet met ‘dat klotepondje’ te hoeven, mensen waarvan ik denk dat ze enkel van kijken naar een vissenkom al kokhalzend wit wegtrekken; en zelfs die mensen zag ik staan op de foto: “Bootje varen?” Dat heeft me doen besloten tot het volgende:

Parool‘Bootje varen’ is het zomerwoord van 2013. Of zomerwoorden. Want: ik heb ademloos gekeken. Heeft u mij gezien? Aan wal? Ik u wel. Misschien doet u dit al jaren en heb ik u nooit eerder gezien. U viel me nu pas op. Afgelopen zomer, de zomer van 2013. Wellicht denkt u nu wel: “Man wat klets je nou, wij roetsen al jaren door de grachten met lauwe rosé en blikken pils!” Het zou kunnen natuurlijk, en toch heb ik u dit jaar voor het eerst echt in actie gezien. Indrukwekkend. Dat mag gezegd. Uw stuurman (of was u het zelf?) achterop, nonchalant met overhemd open, liggend met de arm op of bij de motor om te sturen (of hoe dat ook werkt) en u (of uw dekmaat) op de boeg gedrapeerd als model vooral niet uitstralend dat u gezien wilde worden! Is toch gebeurd! U bent een heuse zeeman, of vrouw! Ja hoor, een ware schipper. Ik zag u wel staan achter dat hele, echt hele grote wiel in uw kleine, doch karakteristieke schuit. Stond u toch goed hoor! U had die glimmende houten hoepel in uw handen en keek stoer en stoïcijns voor u uit. Aan de kant potdikke! U kwam eraan! Geen piraat die u tegenhield! Welnee! Was het ook u die lekker stond te klessebessen midden op uw boot met een landrot die het evenwicht steeds leek te verliezen? U niet nee, u kent uw pappenheimers op het open water. Het kan onrustig zijn, het blijft natuur. En toch danste uw glaasje rose prachtig mee terwijl de grachtengolven tegen de boot sloegen. Ik zag dat u de verraderlijke deining van de grachten goed onder controle had hoor! Het deed u werkelijk niets. Het wassende water had geen grip op u. Ik heb u goed bekeken en was onder de indruk van uw standvastigheid in zoveel schommeling. U wisselde zelfs de houten hoepel uit met een andere meneer maar bleef er gelukkig wel bij staan. Daar had u alle recht toe mijns inziens; het zal u toch niet gebeuren dat na jaren van anonimiteit op de grote vaart een minkukel met uw schip de goede sier maak? Alleszeggend was uw handgebaar bij het naderen van de brug; u maakte met een ferme rechtse, doch sierlijke zwaai direct duidelijk wie de kapitein aan boord is. Dat zag gelukkig ook de passerende kaptein van de “Andre van Duin II”. Jullie knikten nog begripvol naar elkaar. Vakjargon op het water. Een stille taal bestaand uit wuiven en knikken. Wederzijds respect onder zeebonken. Prachtig. Ik heb van u genoten afgelopen zomer. Dank u wel schipper.

Ik verzoek u echter nu, of uiterlijk maandag en desnoods operatief, uw fregat onder uw reet te verwijderen. U moet weer aan de slag. De vakantie is voorbij. Uit met de pret. Het anker gaat uit. Dit was “Bootje varen 2013’. We hebben iedereen keihard nodig om de haperende motor die Nederland heet weer aan de praat te krijgen. Iedereen; dus ook u. Voegt u zich alstublieft weer bij de beste stuurlui, u weet waar ze staan en pak de draad weer op. Frisse wind in de zeilen en volle kracht vooruit, (Neder)land in zicht……Ahoy.

Comments

  1. Kwam ineens op deze site en column. Erg leuk geschreven. Ik hou van deze stijl. Herkenbaar.
    Keep it up!

    Youp