Image Image Image Image Image
Copyright 2015 Lastmoment

 

Scroll to Top

To Top

Blog

18

apr
2012

In Blog

By marije

Het Nieuwe Werken – dûh.

On 18, apr 2012 | | In Blog | By marije

Hilarisch. Organisaties die het Nieuwe Werken invoéren. Of bedrijven die het (wellicht nog erger) niet invoeren.
De ergste soort is die “er niet in gelooft”….
Dat soort professionals gelooft er niet in dat de wereld in de afgelopen jaren veranderd is. Dat is niet meer hilarisch. Dat is ronduit tragisch.

We kunnen het er snel over eens worden dat organisaties niet meer (maar vooral ook niet minder) zijn, dan een netwerk van believers. Believers van het verhaal dat we als collectief uitdragen. En waarin we allemaal een ander taakje hebben. En bij voorkeur zelfs een wisselend taakje of meerdere taakjes naast elkaar. Dan praten we over rollen. Hoofd- en bij- rollen, omdat we allemaal in meerdere zaken goed zijn, dan wel ons breder willen ontwikkelen.

Als we aan die baan nu eens reële complexiteit toevoegen.
Dat de meeste van ons een verschillend bioritme hebben. Of zich in een totaal andere levensfase bevinden.
Dat we per definitie meer sociale contacten proberen te onderhouden dan we aankunnen.
Dat sommigen tijd voor hun hobby’s nodig hebben om in balans te blijven. Anderen als een malle willen sporten.
Een zieke moeder verzorgen, alles met het openbaar vervoer doen, werk en zorg combineren, graag uitslapen, het productiefst zijn ‘s avonds óf een hekel aan files hebben.

En de genadeklap: in alles willen excelleren.

Dan is er als netwerk (noemden we vroeger bedrijven) niets anders dan al die mensen daarin hun keuzes en afwegingen laten maken.

Met heldere afspraken over hun output (noemde ik eerder nog taakjes, je voelt het: het formaliseert al behoorlijk). Maar met vertrouwen in de eigen verantwoordelijkheid als uitgangspunt.

En wat je voor die vrijheid terugkrijgt zou je een goeie deal kunnen noemen: balans, dankbaarheid, dedication, productiviteit én mensen die telkens de bewuste afweging maken waar hun persoonlijk en zakelijk rendement het makkelijkst te vinden is. En mensen die mekaar dagelijks opzoeken omdat ze dat wíllen.

Noem me 1 organisatie die dat geen aantrekkelijke propositie vindt.

Er is een andere valkuil dan die de non-believers vrezen: en dat is dat professionals alleen maar harder zullen gaan werken.

’s Avonds mail op de iPad, onderweg altijd bereikbaar op de iphone,  en zonder scherp onderscheid tussen werk en prive altijd de gewenste ambassadeur voor de organisatie waaraan zij zich in vrijheid verbonden hebben. Sociaal mediaal of live. Maakt nix uit. Dat is een andere valkuil dan gebrek aan controle. Gebrek aan inspiratiekracht is de bedreiging voor leiders. Altijd aan het werk zijn de valkuil voor talentvolle professionals.

Er kan dus geen sprake zijn van ‘er aan doen’ of ‘er niet aan doen’.

Het is meebewegen met wat er al lang is. En dat label “Het Nieuwe Werken”is natuurlijk flauwekul. Want er is niks nieuws aan. Totale dikdoenerij om er, zoals gebruikelijk in de corporate cultuur, een projectteam op weg te sturen, een projectplan met SWOTs te maken, een kostenberaming op te stellen. Het is meebewegen met wat er al lang is en wat talenten van ons vragen. Een way of life terwijl er geen andere way meer is. Heldere afspraken maken en de collectieve droom blijven uitdragen, daar moeten leiders hun tijd naartoe brengen.

En laten we er alsjeblieft geen platgeslagen concept van maken. Met een uberhip pand, bergen zitzakken, een coffee-meetingpoint of een sushi-bar. Dat is NIET waar het om gaat. Vrijheid om je keuzes te maken en zo tot persoonlijk en zakelijk rendement komen. That’s all.  Dûh.

Marije Koets

Tags | , , ,