Image Image Image Image Image
Copyright 2015 Lastmoment

 

Scroll to Top

To Top

Column

16

aug
2012

One Comment

In Column

By lastmoment

Stoelendans

On 16, aug 2012 | One Comment | In Column | By lastmoment

Het moet op haar vakantie gebeurd zijn. Dat ze er ineens genoeg van had. Al jaren hetzelfde. “Ik wil het anders”. Ze heeft de telefoon gepakt en iedereen persoonlijk op de hoogte gebracht van haar plannen. Niet dat het een goed gefundeerd plan was of zo. Het was ook meer bedoeld om de mensen in Nederland eens te vermaken. Nadat ze de laatste van de lijst gesproken had zakte ze onderuit in haar ligstoel en nipte rustig verder aan haar gin-tonic. Wat zou het effect hier van zijn? Ze besloot het Willem-Alexander later op die avond ook te vertellen. Gedeelde vreugd is immers dubbele vreugd.

Diederik hangt op. Sjonge. Wat een apart telefoontje. En nu? Hier was hij niet op berekend. Hij had zich voorbereid op debatteren. Op het kraken van kritische noten in het openbaar. Hij wilde verbaal het gevecht wel aan. Verbaal. Want een echte vechtersbaas had ie nooit in zichzelf gezien. En nu dit. Een andere boei heet dit toch? Maar waarom? Niet nadenken Diet, gewoon doen. Dit is ook een kans. Diederik pakt het nummer wat hij van kennis heeft gekregen. “Goedemiddag met Samsom. Nee niet die hond. Dat is Samson. Maar u verkoopt bloemen? Ja natuurlijk ja. Is inderdaad een stomme vraag van me. Ik wil graag wat rozen. Nee nee, ik heb niks goed te maken. Of eigenlijk…..wel. Maar niet ik als persoon bedoel ik. Afijn mag ik er 10.000? Nee natuurlijk hoeft dat niet in één bos. Ja dat zou fijn zijn. Dank u wel. Zelfde adres als anderhalf jaar geleden ja. Inderdaad. Dit zijn er wel wat meer. Wat zegt u? Nee geen idee of het helpt. Ja bedankt, tot ziens mevrouw.” Twee dagen later huppelt een olijke Diederik door het centrum van Nijmegen en deelt iedereen die maar wil een roosje uit. Mensen schrikken van hem. Hij zwaait wild met de bloemen in het rond en mensen doen moeite om deze zwerm van rode jassen begeleid door deze wildebras te ontwijken. En de camera zoemt. “Nee, geen idee wie die meneer is. Van TV? Niet? Nee nog nooit gezien”  verklaart een dame met de krassen van de doorns in haar gezicht. Op de achtergrond verdwijnt dartelende Diederik al wuivend met zijn rozen uit het beeld. In Soestdijk kan een glimlach niet onderdrukt worden.

Terwijl Alexander zijn mobiele telefoon in zijn binnenzak laat glijden gaat er een rilling door hem heen. Hier weet hij wel raad mee. Vroeger was hij al gek op bonte avonden. Dit is van een ander kaliber, maar goed de eerste klap is toch een daalder waard? Na een middagje zoeken heeft hij het adres. “Met Pechtold hier. U handelt in overjarige sinterklaas artikelen? Dat is mooi. Ja ik ben vroeg dit jaar. Je moet de concurrentie voor zijn zeg ik altijd maar. Heeft u toevallig nog wat chocolade munten op voorraad? Oh ja?? Nee dat geeft niet denk ik. Gaat meer om het gebaar. Wit uitgeslagen? En hard? Lijkt me geen probleem. Het gaat om de buitenkant, niet om de inhoud. Nee dat ben ik niet met u eens dat dat normaal ook zo is bij me. Ach zo heeft ieder zijn mening. Ja stuur maar op. Hoeft niet met geldnet hoor. Ja naar Utrecht. Ja precies. Dank u wel. Nee dat was het, ik hoef geen mijter en een staf. Tot ziens meneer.” Drie dagen later schuifeld Alexander door Utrecht. Muntjes uitdelen die niet te vreten zijn. Als een saaie kleurloze Sinterklaas bij wie het niet gaat om de inhoud.  In Soestdijk wordt er gefronst. Alexander heeft de opdracht weer eens niet begrepen.

En zo zal het de komende weken nog een paar keer gaan vrees ik. Allemaal nemen ze de opdracht heel serieus en zullen ze alles uit de kast proberen te halen om de aandacht af te leiden van datgene waar het echt om gaat. Ik voorspel nog de volgende toneelstukjes:

Marianne Thieme deelt bevers uit op Rotterdam centraal in een vogelpak. Emile Roemer zal net als vroeger deelnemen aan de biertapwestrijd in Boxmeer. “Maar het water is gratis hier!!” roept hij nog om de plaatselijke horeca de laatste dreun te geven. Sybrand Buma zal in de plaatselijke bibliotheek in de kinderhoek uit zijn eigen boek voorlezen. De drie kinderen zullen vragen wie dit sprookje heeft geschreven. Jolanda Sap zal gekleed in een jurk van zeewier en een vlag van graszoden op de Dam het liedje zingen “in een groen, groen, groen, groen kno-o-o-o-olleland.” Geert Wilders gaat geflankeerd door 25 bodyguards op het strand van Scheveningen heel hard tegen de zee roepen dat het “nu echt genoeg is” en “niet alles zomaar onze kant op kan komen”. Mark Rutte zal in de luwte van dit alles horen hoe er langzaam een zagend geluid onder zijn stoel klinkt. Door dit verontrustende geluid gaat hij verkleed als timmerman wat sloten vervangen van het torentje en daarna verklaren dat hij de sleutel kwijt is. Arie Slob zal deze gaan zoeken in Fort Boyard gekleed als Bijbels tovenaar om vervolgens de sleutel, indien gevonden, aan de hoogste bieder te verkopen.

Bea’s stoelendans is begonnen. Ze is er eens lekker voor gaan zitten en wenst u via mij heel veel plezier. Geniet ervan. Volgend jaar weer.

De columnist

Comments

  1. En je hebt ook helemaal gelijk! Wat een kermis.

Submit a Comment